تبليغاتX
شعر،مقاله،ترانه -

دردم از یار است و درمان نیز هم

  دل فدای او شد و جان نیز هم

 

*وقتی من میگم نمی خوام توبمونی
دل من میگه بمون با بی زبونی

من دوست دارم ولی بهت نمیگم
دست سردمو به دست تو نمیدم

تواگه بامن باشی قلبت میمیره
گرمی قلب تورودستای سردم میگیره

چی میشداگه تورو زودتر می دیدم
حالا می بینم تورو ولی خیلی دیره

بین ما یه عالمه راه درازه
دل من باید با این دوری بسازه


عشق یعنی آمدن

عشق یعنی ماندن

عشق یعنی باختن

 عشق یعنی سوختن

عشق یعنی ساختن

عشق یعنی با تو بودن ، بی تو مردن

عشق یعنی جرات گفتن

عشق یعنی بی هیچ  تردیدی دل سپردن

عشق یعنی بی هیچ شرمی اشک ریختن

عشق یعنی تا بی نهایت ایستادن

                    عشق یعنی موج بر ساحل نشسته

                    عشق یعنی ماسه های بر آب رفته

                    عشق یعنی صدفهای از هم گسسته

                    عشق یعنی مروارید های در گل فرو رفته 

                                  عشق یعنی دست های از هم دور

                                 عشق یعنی چشمهای از گریه بی فروغ

                                  عشق یعنی قلبهای از تپش ایستاده

      عشق یعنی من بی تو ، تو بی من

          عشق یعنی فرداهای جدا از هم

             عشق یعنی تنهایی در گذر ثانیه ها

                                                    لحظه ها

                                                           روز ها

                                                            هفته ها

                                                                   ماهها

                                                                      سالها ...

 

وين دل سوخته پروانه ناپروا بود ...

 

 

من و بادبادک های سرگردان

در تعلیق زمان

حادثه ای به نمناکی  دیدار

بوی علف های باران خورده

تمنا های حقیر در دیداری بزرگ

من و تو قصه ی هبوطیم

کویریم در تلالو ماسه های

نور باران عشق

آسمان عطش می ریزد

بر زمین لم یزرع دیدار

من و تو از حادثه دیار تریم

تا سحر خواهم بود

تا خنک شدن از شبنم عشق

وقتی که لبریز از شراره های عشقم

دوستت دارم اگر چه نمی دانم چرا

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم اردیبهشت 1388ساعت 19:12  توسط مهردادمیرزایی |